Çarşamba, Ağustos 2, 2006 - Çanakkalede Olmam Hasebiyle

Kocadere köyünde büyük bi sargı  yeri kuruluyor. Kimi
Urfalı , kimi Bosnalı , Kimi Adıyamanlı , Kimi Gürünlü, Kimi Halepli
çok
sayıda yaralı getiriliyor...
  Bunlardan biri Lapsekinin Beybaş Köyündendir ve yarası
oldukça
ağırdır.Zor  nefes alıp vermektedir.Alçalıp yükselen
göğsünü biraz daha tutabilmek için  komutanının elbisesine
yapışır.Nefes
alıp  vermesi oldukça zorlaşır ama tane tane kelimeler dökülür
dudaklarından.  "Ölme ihtimalim çok fazla... Ben bir pusula
yazdım...Arkadaşıma  ulaştırın..."
  Tekrar derin nefes alıp, defalarca yutkunur:

  "Ben...Ben köylüm Lapseki'li İbrahim Onbaşından 1 Mecit
borçaldıydım...Kendisini göremedim.Belki ölürüm.Ölürsemsöyleyin hakkını helal  etsin"

  "Sen merak etme evladım" der Komutanı, kanıyla kırmızıya boyanmışalnını eliyle okşar.
  Ve az sonra komutanının kollarında şehit olur ve son
sözüde  "söyleyin hakkını helal etsin" olur...

  Aradan fazla zaman geçmez. Oraya sürekli yaralılar getiriliyor.
Bunlardan  çoğu daha sargı yerine ulaştırılmadan şehit düşüyor. Şehitlerin üzerinden  çıkan eşyalar, künyeler komutana ulaştırılıyor.

 İşte yine bir künye ve  yine  bir pusula.Komutan göz
yaşlarını silmeye daha fırsat bulamamıştır.Pusulayı  açar, hıçkırarak okur ve olduğu yere yığılır kalır. Ellerini yüzüne  kapatır,  ne titremesine nede göz yaşlarına engel olamaz...
PUSULADAKİ NOT:
  "Ben Beybaş Köyünden arkadaşım Halil'e 1 mecit borç verdiydim. Kendisi beni  göremedi.Biraz sonra taarruza kalkacağız.Belki ben dönemem.Arkadaşıma söyleyin ben hakkımı helal ettim."

Perşembe, Ağustos 10, 2006 - .:.

Cuma, Ağustos 11, 2006 - S.A